جستارهایی در سیاست و انسان معاصر

آیا لیبرالیسم امروز همچنان مدافع آزادی است، یا به زبان جدیدی برای توجیه اشکال تازۀ سلطه بدل شده است؟ آیا «آموزش لیبرال» واقعاً انسان‌هایی آزاد و پرسش‌گر تربیت می‌کند، یا صرفاً نخبگانی جزمی که خود را مأمور هدایت دیگران می‌دانند؟ اگر حقوق بشر برای همه است، چرا برخی می‌کوشند آن را بازتعریف کنند؟ و آیا تبعیض مثبت درمان بی‌عدالتی است، یا خود شکل تازه‌ای از بی‌عدالتی است که با زبان عدالت بیان می‌شود؟ این کتاب با نگاهی فلسفی، تاریخی و سیاسی، سه بحران بنیادین را در دموکراسی‌های لیبرال معاصر بررسی می‌کند: بحران آموزش، بحران حقوق، و بحران عدالت. نویسنده با تکیه بر منابع کلاسیک غرب، و با واکاوی تجربۀ زیستۀ آموزش و حاکمیت، نشان می‌دهد چگونه مفاهیم بنیادینی چون آزادی، برابری، حق، عدالت، و حتی شهروندی، دستخوش سوءتفاهم، بازتعریف و مصادره شده‌اند. کتاب حاضر، نقدی رادیکال بر ساختارهای فکری و نهادی جهان مدرن است؛ اما نه به قصد تخریب، بلکه برای بازگشت به آن پرسش‌های اصیلی که دموکراسی، بدون پاسخ‌گویی مداوم به آن‌ها، نمی‌تواند دوام بیاورد.