کتاب زنان و چند مقاله دیگر

سه مقاله‌ی درخشان «فاشیسم جذاب»، «به‌ یاد رولان بارت» و آخرین مقاله‌ی سانتاگ، «تماشای شکنجه‌ی دیگران» به‌همراه مصاحبه‌ی ایوانزچان با سوزان سانتاگ با عنوان «علیه پسامدرنیسم»، مخاطب پارسی‌زبان را هرچه بیشتر با سویه‌های فکری متنوع این متفکر و نوییسنده‌ی نامی، آشنا می‌کند.

کتاب زنان شامل عکس‌های آنی لیبوویتز و یک مقاله‌ از سوزان سانتاگ است، که در آستانه‌ی قرن بیست‌و‌یکم در امریکا منتشر شده و نشان می‌دهد که چگونه زنان در پی کسب اعتبار مبتنی بر خودآگاهی خویش‌اند و برحسب این اعتبار، تولید ارزش می‌کنند. سانتاگ در این مقاله بار دیگر دغدغه‌ی میل به تغییر و رشد و ارتقاء زنان را به‌عنوان یکی از وظایف اصلی، مطرح می‌کند.

درباره‌ی نویسنده:

سوزان سانتاگ نویسنده، نظریه‌پرداز ادبی و فعال سیاسی آمریکایی بود. مقالات و سخنرانی‌های او گاهی مورد انتقاد واقع می‌شدند. مجله نقد کتاب نیویورک او را «یکی از با نفوذترین منقدان نسل خود» نامید.

سانتاگ نویسنده‌ای بود دائما معترض و همواره سیاست‌های ایالات متحده را به چالش می‌کشید. او مخالف جنگ ویتنام بود و حتی بنای آمریکا را بر پایه نسل‌کشی می‌دانست. سوزان گاهی در سیاست سراپا احساس بود و خشم و مروج ناامیدی و غم. سخنان سیاسی‌اش گاهی چندان مبنای عقلایی نداشت و تنها به کار تخلیه‌ی یک خشم عصیان‌گر می‌آمد. هرچند سانتاگ چپ بود و از انقلاب‌های مارکسیستی هم دفاع می‌کرد، این‌گونه نبود که همواره مدافع مارکسیست‌ها باشد. برای نمونه در سال ۱۹۸۲ در جلسه‌ای در تالار شهر نیویورک برای اعتراض به سرکوب جنبش مقاومت لهستان اعلام کرد که «کمونیسم همان فاشیسم است و فقط ظاهری انسانی دارد.» او همیشه منتقد چپ‌هایی بود که همواره در برابر جنایات استالین و آدم‌کشی‌های آن نظام سکوت می‌کردند.

اولین کتابی که سانتاگ را به سوی خود کشید و تاثیرات فراوانی بر او گذاشت، کتاب ماری کوری بود. خود سانتاگ درباره‌ی این مواجهه گفته است: «وقتی تقریبا شش‌ساله بودم، زندگینامه‌ی مادام کوری را به قلم دخترش، ایو کوری، خواندم. اول خیال کردم شیمی‌دان بشوم. سپس مدتی طولانی، یعنی بیش‌تر دوران کودکی‌ام، می‌خواستم فیزیک‌دان شوم. اما ادبیات مرا در خود غرق کرد. آن چه در واقع دلم می‌خواست، تجربه‌ی گونه‌های مختلف زندگی بود و به نظر می‌رسد زندگی یک نویسنده همه‌ی این‌ها را در خود داشته باشد.. با کتاب انگار در آینه راه می‌رفتم. همه جا می‌توانستم بروم. هر کتاب دری بود به تمامیت یک قلمرو.»

سانتاگ بیش از ۱۷ کتاب نوشته است. او که منتقد جدی نظام سرمایه‌داری و آمریکا بود، در خود آمریکا شهرت بسیار پیدا کرد و آثارش انتشار یافت و محترم شمرده شد. سوزان سانتاگ روز سه‌شنبه ۲۸ دسامبر در مرکز ضد سرطان مموریال اسلون کترینگ شهر نیویورک در ۷۱سالگی درگذشت.

گزیده ای از  کتاب زنان و چند مقاله‌ی دیگر:

کتاب عکس زنان وحدت سنتیِ ایدئالِ ذات و ماهیت زنانه است: زنان به راحتی جذابیت خود را نشان می‌دهدند و پشت جلوه‌ی ذات زنانه یا برتری قرار می‌گیرند. پرتره‌های زنان زیبایی آن‌ها را نشان می‌دهد. در مقابل پرتره‌های مردان «شخصیت» آن‌ها را به نمایش می‌گذارد. زیبایی زن (قلمرو زنانه) هموار و شفاف و شخصیت مرد (قلمرو مردانه) ناهموار و پررمزوراز جلوه می‌کند. زنانگی، تسلیم، تواضع یا تمنا است. مردانگی زورمند و نافذ است. مردان مشتاق و هشیار به نظر نمی‌آیند و زنان نیز به‌طورکلی زورگو به‌نظر نمی آیند.